|
|
|
(7.8) [5 stemmen] 
|
|
|
|
Dead Poets Society
|
Carpe Diem?
|
|
Door Jaap Noordzij, geplaatst op 17-08-2009
|
|
|
Films met Robin Williams bekijk ik altijd met enige argwaan. Williams komt maar zelden los uit zijn "Mork en Mindy" verleden en hoewel hij een goede acteur kan zijn, zie ik hem altijd als de lachebek. Het Jim Carrey syndroom zullen we het maar noemen. In deze film valt het mee. Williams zet een portret neer van de jonge leraar John Keating die vol ambitie is om de bestaande cultuur op Welton te veranderen.
|
|
Wanneer John Keating wordt benoemd tot leraar Engelse Literatuur op de prestigieuze Welton Academy is dat voor hem een grote overwinning. Als ex-leerling heeft hij geen beste herinneringen aan het steile klimaat van de school en de traditionele methoden die men hanteert. Zijn liefde voor literatuur en zijn levensvisie (Carpe Diem!) brengen hem er toe de jongens in zijn groep veel vrijheid te geven. Vrijheid om zelf te bepalen wat mooi is, vrijheid ook om zelf te beslissen hoe zij hun leven willen inrichten. Maar zijn poging loopt stuk. Niet alleen op tegenwerking uit de school, maar vooral ook omdat hij geen richting aangeeft.
De film is al weer 20 jaar oud, dus je proeft nog heel sterk de "maakbaarheid" gedachte. In zijn eerste les geeft John zijn leerlingen meteen de opdracht de inleiding te scheuren uit het standaardwerk van J.E. Pritchard over poëzie. De inleiding bevat namelijk een soort wiskundige formule aan de hand waarvan je poëzie zou moeten kunnen beoordelen. Daarvoor in de plaats legt hij ze uit dat ze zélf moeten uitmaken wat mooi is en dat ze daarbij vooral naar hun eigen hart moeten luisteren. Zijn lessen zijn bepaald niet conventioneel.
Ondertussen heeft zijn gedrag effect op de jonge mannen. Een van hen heeft ontdekt dat John Keating vroeger lid was van een clubje onder de naam "Dead Poets Society". Ze besluiten daarop dit clubje opnieuw op te richten en ze komen 's nachts bij elkaar in een grot dichtbij de school. Maar de bijeenkomsten gaan meer over meisjes, ambities en muziek dan over het lezen van goede poëzie. De jongens doen wat John ze aanraadt: Ze zetten de school op stelten door een advertentie te plaatsen over de mogelijke toelating van meisjes op de jongens-kostschool, en één van de jongens, Knox Overstreet doet auditie bij een plaatselijke toneelclub voor de rol van Puck in "A Midsummer Nights Dream". Hij doet dat tégen de uitdrukkelijke wens van zijn vader. Keating raadt hem aan met zijn vader te gaan praten en hem uit te leggen waarom hij dat zo graag wil, maar verder laat hij het daarbij.
Uiteindelijk loopt het verhaal nogal triest af. De jongens worden op een harde manier geconfronteerd met de realiteit op de school en in hun leven. Ze moeten kiezen: buigen voor het systeem of de school verlaten. Ze kiezen er voor om te buigen. Dat kost Keating zijn baan. Maar in de slotscène geven ze hem toch een saluut: ze laten merken dat hun leven is veranderd en dat de lessen van Keating niet voor niets zijn geweest.
In het eerste deel lijkt het allemaal wat zoetsappig maar later wordt de film een stuk serieuzer. Regisseur Peter Weir is er in geslaagd prachtige opnames in de film te verwerken. Het oude gebouw van de school en omgeving en later in de film, de sneeuw in het landschap komen heel mooi uit onder de belichting. De film kreeg in 1990 een Oscar voor het script dat speciaal voor de film was geschreven.
Op de school lijkt een christelijke levensstijl de norm maar daar merk je verder niet veel van in de houding van leraren en leerlingen. Het zal wel zo horen op een Engelse kostschool. Religie speelt verder geen rol zelfs niet na de tragische dood van één van de jongens. Dit aspect lijkt vooral belangrijk omdat Keating de jongens verder niets meegeeft. Ik kan me herinneren van mijn schooljaren op die leeftijd dat ik leraren had die ons óók inspireerden tot zelf nadenken over het leven en het maken van keuzes. Maar wat het meest bleef hangen is toch wel dat ze hun boodschap plaatsten in hoger cultureel en maatschappelijk kader. Als dat in deze film ook was gedaan had het wellicht een meesterwerk kunnen worden.
Eerder verschenen op www.jaapnoordzij.nl
|
|
|
|
(7.8) [5 stemmen]
|
|
|
|
REAGEREN
Reageer op deze recensie of plaats je eigen recensie van deze film!
(alleen voor geregistreerde bezoekers)
Ben je nog niet geregistreerd? Meld je dan hier aan (gratis). Je ontvangt dan gelijk de
e-nieuwsbrief van BlikOpOneindig, zodat je op de hoogte blijft van nieuwe filmrecensies en artikelen op de site. Ben je al wel
geregistreerd bezoeker, maar heb je nog niet ingelogd? Dan kun je dat hier alsnog doen:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
