|
|
|
(7) [4 stemmen]
|
|
|
|
Chocolat
|
Smaakvolle fabel over vrijgevigheid
|
|
Door Bart Cusveller, geplaatst op 20-06-2009
|
|
|
Wie houdt van films als As it is in heaven en Babette’s feast, die zal ook van Chocolat houden. Niet toevallig alle drie Europese films, waarin het niet gaat om actie en wraak, maar om de rijkdom van het leven die ingekapseld raakt in de samenleving van alledag. Niet toevallig dat de Zweedse regisseur die ook The ciderhouse rules en What’s eating Gilbert Grape? maakte, Lasse Hallstrom, ons deze fabel brengt over de noodzaak van liefde en gulheid.
|
|
Er was eens… zo begint Chocolat en dat is belangrijk om te onthouden. Het is een fabel, een sprookje, een gelijkenis, zo je wilt. Het is allemaal net niet echt. Als je een realistisch verhaal a la Gilbert Grape verwacht, dan irriteer je je daar aan: de wangetjes van Juliet Binoche zijn net iets te rood, de muren in haar winkel net iets te groen, de chocola net iets te bruin. Net als in Big Fish bijvoorbeeld zijn de personages ‘larger than life’ – de burgemeester, de zigeuner, de pastoor. Maar als je je bedenkt dat Chocolat een fabel is, een verhaal met een moraal, dan snap je de sprookjesachtige en hoop je op enkele korreltjes wijsheid.
Als Roodkapje met een knalrode cape arriveren Vianne en haar dochter Anouk in een klein stadje op het Franse platteland om tot schrik van de bewoners een chocolaterie te openen. Zoveel blootstelling aan de goede dingen van het leven zijn ze niet gewend. Onder invloed van de burgemeester, graaf de Reynaud, is het leven in het dorpse stadje gestold tot vaste gebruiken en gewoonten. Het is belangrijker rustig te leven volgens de plichten van burgerij en kerk dan volgens de spontaniteit en het genot die bij het volle leven horen. Als een soort Jezus komt Vianne het zelfopgelegde wetticisme en de xenofobie van de bewoners doorbreken. Het is niet zo dat ze een of ander onrecht komt rechtzetten. Het is geen ethisch verhaal. Ze komt de volle rijkdom en schoonheid en warmte van het leven zoals het bedoeld is voorleven. Ze komt harmonie brengen in onharmonieuze relaties, troost en genezing voor kromgebogen levens vol oud zeer. Zelfs een beetje vergeving en vernieuwing. Daarvoor staat de chocola in Viannes winkel model.
Dat geeft aanleiding tot komische en hartverwarmende scènes. En zo houdt Chocolat ons een spiegel voor. Wordt ons leven gekenmerkt door de vreugde die gelegen is in vrijgevigheid en gastvrijheid? Wie geeft wat hij heeft is waard dat hij leeft, zoals mijn goede moeder altijd zei! Helaas moeten we bekennen dat we wel vastgeroeste verwachtingen hebben van anderen en dat de liefde maar al te vaak ontbreekt, of dat we misschien doen wat God van ons vraagt, maar niet genieten van wat Hij ons geeft. Er zijn recensenten die in Chocolat een kritiek op de Rooms-katholieke Kerk zien, maar ongetwijfeld gaat het alleen om kritiek op welke vastgeroeste structuren dan ook, en niet op het geloof zelf of de liefde van een warm kloppend hart.
De acteerprestaties zijn uitmuntend in Chocolat, vooral van Alfred Molina als de graaf. De film is plezierig van sfeer. Halstrom heeft de acteurs redelijk vrij gelaten in wat ze zelf wilden inbrengen en dat verhoogde zichtbaar het spelplezier. Een beetje krom is daardoor wel de bonte verzameling van accenten: Engels met een Frans accent, een Amerikaans accent, een Engels, een Iers en een Zweeds accent – daar had wel meer aandacht aan mogen worden besteed. Maar misschien is dat ook wel overdreven omdat het een fabel is. En aangezien kinderen sprookjes vaak beter doorhebben dan volwassenen, kunnen ze ondanks een paar intense scènes met deze film meekijken.
|
|
|
(7) [4 stemmen]
|
|
|
|
REAGEREN
Reageer op deze recensie of plaats je eigen recensie van deze film! (alleen voor geregistreerde bezoekers)
Ben je nog niet geregistreerd? Meld je dan hier aan (gratis). Je ontvangt dan gelijk de
e-nieuwsbrief van BlikOpOneindig, zodat je op de hoogte blijft van nieuwe filmrecensies en artikelen op de site. Ben je al wel
geregistreerd bezoeker, maar heb je nog niet ingelogd? Dan kun je dat hier alsnog doen:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|