|
|
|
(4.3) [4 stemmen] 
|
|
|
|
The Life of David Gale
|
Je leven geven voor het leven
|
|
Door Bart Cusveller, geplaatst op 27-08-2008
|
|
|
Twee mensen met een gemeenschappelijke missie: het bestrijden van de doodstraf. En een gemeenschappelijk lot: hun beider leven is verwoest. Dan wordt de een ter dood veroordeeld voor de moord op de ander. Maar drie dagen voor de executie laat hij zich interviewen door een journaliste. Wat is zijn verhaal? En is de journaliste nu verslaggever of speelbal? Ze heeft 72 uur om het te achterhalen.
|
|
David Gale is een slimme man en verklaard tegenstander van de doodstraf. Maar als de film begint zit hij zelf in de dodencel. In de dodencel doet hij er zes jaar lang het zwijgen toe. Drie dagen voor de executie geeft hij de reporter Bitsey Bloom de gelegenheid om zijn verhaal op te tekenen. Hij heeft zich zes jaar stil gehouden en beweert nu onschuldig te zijn, ook al lijken de bewijzen voor zijn schuld nogal duidelijk en de kansen op beroep vergekeken. Maar waarom heeft hij dan ook zo’n louche advocaat? En wie is die geheimzinnige cowboy die Bitsey in de gaten houdt?
Bitsey verneemt het verhaal van het slachtoffer, Constance, die bevriend was met Gale. Ze waren collega’s en lid van een organisatie die de doodstraf bestrijdt. Waarom zou Gale haar zo sadistisch willen vermoorden? Gale voert Bitsey allerlei losse eindjes in het strafproces en laat haar zien hoe hun leven was ingestort. Bitsey raakt betrokken en legt aan de hand van Gales informatie een heel andere toedracht bloot. Kan ze dit nog op tijd openbaar maken om de executie van Gale te voorkomen? Alleen, wacht even, we moeten niet vergeten dat David Gale een slimme man is. Aan het einde van de film komen we achter de ware, zorgvuldig geënsceneerde toedracht….
De film doet eigenlijk twee dingen met je. Allereerst is het een nagelbijter die je op het puntje van je stoel zet. Kevin Spacey als David Gale neemt je met speels gemak mee langs de hoogte en diepten van het verhaal. Net als bij zo’n Russisch poppetje duikt er steeds weer een nieuwe laag op als je denkt dat je het te pakken hebt. Een ijzersterk plot dus in een goed scenario. Als kijker weet je evenveel als Bitsey en je puzzelt met haar mee. De emotionele bandbreedte van Kate Winslet vertolking van Bitsey heeft helaas maar twee variaties: intens en heel erg intens. Gelukkig is haar rol voor de plot niet doorslaggevend.
In de tweede plaats betrekt de film je bij de discussie over de doodstraf. Nu zijn er wel meer films die dat proberen en meestal willen die dan een of ander punt pro of contra te maken. Maar The Life of David Gale vraagt iets anders, namelijk: hoe ver mag je gaan om je punt te maken? Hoe ver mag je gaan in een rechtstreekse discussie met een andersdenkende? Mag je daarvoor manipulatieve juridische en politieke moves maken? Mag je daarbij andere mensen als middel gebruiken? Misschien zelfs een leven opofferen? Het leven van David Gale? Halverwege zit een shot met Gale in een Jezus-pose. Geeft dat ook nog weer te denken?
Je kunt deze film dus om tenminste twee redenen kijken, als thriller en als statement, en in beide opzichten is de film bevredigend. Hij is hier en daar wat ongekuist, al is het sporadisch, minder nog dan je in een intense film als dit zou verwachten. Het is ook het soort film waarvan je je achteraf realiseert dat je niet werd afgeleid door allerlei technische zaken als wat voor muziek je eigelijk gehoord hebt, of de plaatjes of camerabewegingen. De regie dient het verhaal. Een van de oude rotten in het vak? Iets met de dood, spannend verhaal, goede regie – ah, natuurlijk, Alan Parker.
|
|
|
|
(4.3) [4 stemmen]
|
|
|
|
REAGEREN
Reageer op deze recensie of plaats je eigen recensie van deze film!
(alleen voor geregistreerde bezoekers)
Ben je nog niet geregistreerd? Meld je dan hier aan (gratis). Je ontvangt dan gelijk de
e-nieuwsbrief van BlikOpOneindig, zodat je op de hoogte blijft van nieuwe filmrecensies en artikelen op de site. Ben je al wel
geregistreerd bezoeker, maar heb je nog niet ingelogd? Dan kun je dat hier alsnog doen:
|
|
|
|
|
REACTIES
|
|
|
Reactie door Rick de Gier op 08-12-2009 om 12:41:56
|
|
Even wat ongezouten tegengas. Wat haatte ik deze film. Juist door de suggestie dat het om een soort nobele, zelfs Christus-achtige daad ging. De ene misdaad om de andere aan de kaak te stellen. Slachtoffers die het recht in eigen hand nemen, daar houdt Hollywood van, zie bijv. ook John Q, nog zo'n hypocriet verhaal. Stoorde me ook aan de onnodige ranzigheid. Kon me goed vinden in de recensie van Roger Ebert: http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/20030221/REVIEWS/302210304/1023
|
|
|
