|
|
|
(8.3) [3 stemmen] 
|
|
|
|
The Incredibles
|
De mens als tobbende superheld
|
|
Door Robb Ludwick, geplaatst op 08-09-2008
|
|
|
Er zaten verscheidene animatiefilms onder de kassuccessen van 2004. Ook al werden deze films soms beschreven (of afgeschreven) als ‘light entertainment’, toch werden ze vaak ook geprezen om hun positieve boodschap: tolerantie, de waarde van de familie, happy endings, veel humor – en dat niet op de klassieke, simpele manier, maar met een ‘post-9/11’ bewustzijn van hoe moeilijk en ingewikkeld het leven kan zijn.
|
|
Natuurlijk heeft dit iets postmoderns, en soms zitten deze tekenfilms ook vol liberale preken. Maar boeiend is juist hoe hier onze menselijke behoefte aan vaste waarheden naar voren komt. Wat dit betreft is de film The Incredibles heel inspirerend. In deze film komen wij een redelijk herkenbaar hedendaags gezin tegen. Ze houden van elkaar, maar hebben ook ruzie. Hilarisch is de scène waarin vader en moeder Superheld heel herkenbaar zitten te bekvechten over de juist afslag van de snelweg. Zij weten echter wat moreel goed is en dat ze daarvoor moeten kiezen, maar de praktijk is soms anders. Ze geloven in een wereld waarin het kwaad niet mag overwinnen, maar soms lijkt het allemaal zinloos. Kortom, bijna iedere scène, van man en vrouw, ouders en kinderen, broer en zus of de karakters alleen, heeft iets waarin wij onszelf kunnen herkennen.
Maar zijn zij dan geen superhelden? Wat de film wil zeggen is juist dit: een onvolmaakte wereld is geen excuus om onze gaven niet te gebruiken. Onzekerheden, angsten en zelfs fouten zijn geen reden om niet te geloven, niet te vertrouwen en niks te proberen. Juist het tegenovergestelde is waar: door een verantwoordelijke en liefdevolle keuze voor het goede ontdekken wij pas wat voor superhelden wij voor en met elkaar kunnen zijn. Want het gaat niet alleen om het superheld zijn. De film maakt duidelijk dat het gebruik van je gaven niet iets is voor jezelf alleen; dat leidt tot gevaarlijke problemen. Wij hebben elkaar nodig, en uiteindelijk is het de samenwerking met vrienden en familie die de overwinning over het kwaad mogelijk maakt.
Ook al is dit geen “christelijke film”, dit is toch een boodschap waarvan een christelijk hart sneller gaat kloppen. Wat God tegen ons zegt over onze gaven en hoe wij ze kunnen gebruiken voor zijn Koninkrijk komt overeen met bijna alles wat in deze film boeiend is. Ik ben altijd blij met zo’n film, voor mezelf maar ook voor de discussie met anderen. En om intussen goed te kunnen lachen… dat kan ook geen kwaad.
|
|
|
|
(8.3) [3 stemmen]
|
|
|
|
REAGEREN
Reageer op deze recensie of plaats je eigen recensie van deze film!
(alleen voor geregistreerde bezoekers)
Ben je nog niet geregistreerd? Meld je dan hier aan (gratis). Je ontvangt dan gelijk de
e-nieuwsbrief van BlikOpOneindig, zodat je op de hoogte blijft van nieuwe filmrecensies en artikelen op de site. Ben je al wel
geregistreerd bezoeker, maar heb je nog niet ingelogd? Dan kun je dat hier alsnog doen:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
