|
|
|
(8) [2 stemmen] 
|
|
|
|
Scent of a Woman
|
Kruispunten en keuzes maken
|
|
Door Bart Cusveller, geplaatst op 08-11-2008
|
|
|
Als speelfilm is Scent of a Woman hooguit aardig te noemen; het is de hoofdrol van Al Pacino die ‘m het kijken waard maakt. En hij is heel geschikt als leerboekje ‘Ethische vragen'. Plaatjes bij de cursus ‘Morele keuzes’.
|
|
Al Pacino geldt als een van de beste acteurs van Amerika, maar verdiende slechts een Oscar met deze film uit de middenmoot. Hij kan zich wel heerlijk uitleven in deze rol, ook al heeft hij betere afgeleverd. Knap is het om iemand te spelen die niet kan zien. Bij zijn rol hoort ook dat hij behoorlijk grof in de mond is. Maar wie de film gezien heeft wordt onvermijdelijk aangestoken door zijn ironische one-liners en loopt zelf nog dagen te yellen: “Poehaa!” Meer valt er over de film als film niet te zeggen. Afgezien daarvan – hij biedt veel gespreksvragen voor lessen en discussies over ethiek en moraal.
Het verhaal is snel verteld. Het bestaat uit twee delen. Een knul uit een arm gezin heeft een beurs voor een dure ‘prep school’, een uit privé-middelen betaalde middelbare school. Zijn rijkeluisvriendjes gaan fijn bij hun deftige ouders ‘thanksgiving’ vieren, maar onze Charlie Simms moet een weekendbaantje zoeken om de reis naar huis te kunnen maken. Het weekendbaantje blijkt in te houden dat hij op een oude, blinde kolonel moet passen, zodat die zich niet al te zeer bedrinkt of ander kwaad doet. De kolonel heeft echter andere plannen: zodra zijn kinderen vertrokken zijn, wil hij nog een keer de bloemetjes buiten zetten en er dan een eind aan maken. Hij is verbitterd, sarcastisch en alles spuugzat. Charlie laat zich meetronen en krijgt langzaam maar zeker in de gaten wat de kolonel van plan is.
Vraag 1: Had Charlie met kolonel Slade mee moeten gaan of zelfs maar mee moeten werken? Had hij zijn poot stijf moeten houden, zich aan de afspraak moeten houden en niet naar New York moeten gaan?
Op de laatste schooldag zijn Charlie en een schoolmaat er getuige van dat drie van hun vriendjes een stunt uithalen om de snobbige directeur met zijn nieuwe auto te pesten. Deze vat dit hoog op en zet Charlie en zijn maat flink de duimschroeven aan om te vertellen wie er achter de stunt zat. Hij dreigt met een speciale zitting van de commissie voor orde en tucht, en houdt Charlie voor dat er voor hem een beurs voor de prestigieuze Harvard universiteit op het spel staat. Tijdens het weekend met de kolonel speelt dit tweede verhaalelement uiteraard door zijn achterhoofd.
Vraag 2: Moet Charlie aan de directeur de waarheid vertellen of moet hij loyaal zijn aan zijn schoolvrienden? Is de erecode van de vrienden belangrijker dan de erecode van de school? Moet hij kijken naar de regels, naar de gevolgen, of naar de deugdzaamheid van ieders persoon?
De kolonel geniet met volle teugen van wijntje en trijntje, en schept er een genoegen in om Charlie te treiteren met zijn achtergrond en zijn aarzelingen. Natuurlijk ligt er iets van een vader/zoon-verhouding op de loer; kolonel Slade probeert Charlie ook iets van de schoonheid van het vrouwelijk geslacht te laten zien (en van Ferrari’s). Wanneer het weekend op z’n einde loopt, stuurt hij Charlie om een boodschap – in werkelijkheid om zelfmoord te kunnen plegen. Charlie ruikt echter lont en verhinderd dit. Maar waarom eigenlijk, wil de kolonel weten. Omdat ik een geweten heb, antwoord Charlie. Er is geen geweten, zegt kolonel Slade cynisch, iedereen dient alleen z’n eigen belang. Charlie weet echter een snaar te raken.
Vraag 3: Wat is een geweten? Hoe komt een geweten aan z’n oordeel? Is er wel zoiets als moraal of dient iedereen inderdaad alleen z’n eigen belang?
Vraag 4: Wat maakt het leven de moeite waard? Is het waardeloos als je afgedankt wordt? Kun je zelf beslissen er een einde aan te maken? Welke waarde hebben relaties en prestaties voor de zin van het leven?
Nadat ze het kruispunt van hun leven hebben gepasseerd, gaan Charlie en kolonel Slade terug naar huis. Er wacht een zitting van de disciplinaire commissie. Onder druk van zijn invloedrijke vader geeft Charlies vriendje prijs wie de daders van de stunt met de auto van de directeur waren. Hij draait en kronkelt, maar probeert z’n eigen hachje te redden. Charlie heeft een weekendje met de cynische kolonel achter de rug, maar geeft toch geen krimp: hij verklapt niet wie de daders waren. Op het moment dat de directeur disciplinaire maatregelen tegen Charlie wil treffen, komt de kolonel binnenvallen om hem in een melodramatische slotscène ter zijde te staan. Slade dringt tot de kern door en laat aan de school zien dat wat de directeur verlangt eigenlijk de omgekeerde wereld is: de school wil eervolle en onzelfzuchtig mensen opleiden? Dan kunnen waarheid en eerlijkheid toch niet inhouden dat je je vrienden verlinkt en je eigen hachje redt? Eervolheid is toch niet gelegen in lafheid en eigenbelang, maar in moed en integriteit? De kolonel krijgt de handen op elkaar en Charlie gaat vrij uit. Woeha!
Vraag 5: Wat houden deugden als vriendschap, eerlijkheid, moed, integriteit in? Hoe verhouden die zich tot regels als opkomen voor je vrienden en de waarheid spreken? En hoe weeg je gevolgen voor je eigen belangen en dat van anderen mee?
|
|
|
|
(8) [2 stemmen]
|
|
|
|
REAGEREN
Reageer op deze recensie of plaats je eigen recensie van deze film!
(alleen voor geregistreerde bezoekers)
Ben je nog niet geregistreerd? Meld je dan hier aan (gratis). Je ontvangt dan gelijk de
e-nieuwsbrief van BlikOpOneindig, zodat je op de hoogte blijft van nieuwe filmrecensies en artikelen op de site. Ben je al wel
geregistreerd bezoeker, maar heb je nog niet ingelogd? Dan kun je dat hier alsnog doen:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
