|
|
|
|
(8.8) [11 stemmen] 
|
|
|
|
Sophie Scholl - Die letzten tage
|
De laatste dag van een verzetsheld
|
|
Door Jaap Noordzij, geplaatst op 21-12-2007
|
|
|
Sophie Scholl gaat over het verzet tegen Hitler en het Nazi regime vanuit de studentenbeweging "Die Weisse Rose" in München. Het is een buitengewoon indrukwekkende film over het vasthouden aan menselijke principes en moraal tegenover een cultuur en een staatsmacht die intimideert en indoctrineert.
|
|
Sophie, haar broer Hans en hun vriend Christian Probst zijn actief in de studentenbeweging met het opstellen van flyers tegen het Nazi regime. Wanneer ze besluiten de flyers te verspreiden op het universiteitsterrein van München gaat het mis. Ze worden ontdekt, gearresteerd en verhoord. Eigenlijk gaat de film helemaal over dat verhoor van Sophie. Er komt geen marteling of iets dergelijks in voor, de film is vooral heel erg sterk in de dialogen.
Ondervrager Mohr van de Gestapo probeert vanaf het begin Sophie schuld te laten bekennen. In eerste instantie ontkent zij er mee te maken te hebben. Wanneer blijkt dat Hans bekend heeft dat hij de flyers heeft verspreid, verandert Sophie van tactiek en ze probeert nu alle schuld op zich te nemen. Maar uiteindelijk lukt dat ook niet en komt haar ideologie volledig open naar voren. Dat leidt tot indringende gesprekken met Mohr die haar verhoort. Je ziet dat beiden zich baseren op de kern van hun bestaan: Sophie op het bestaan van een objectieve moraal van goed en kwaad waarin het niet past dat Joden en zwakzinnigen worden vermoord. Mohr baseert zich op een staatsvorm waarin er nu eenmaal regels gelden en die moeten worden nageleefd. (Waar doet mij dat ook al weer aan denken?).
Het wordt wel heel erg spannend wanneer Mohr aan Sophie een uitweg biedt om te ontkomen aan een doodvonnis en Sophie die uitweg weigert. Waar het normaal gebruikelijk is dat een doodstraf niet binnen 99 dagen voltrokken wordt, maakt men in dit geval een uitzondering om een daad van afschrikking te kunnen stellen. De volgende dag zal haar laatste dag zijn. De laatste ontmoeting met de ouders in de gevangenis, de laatste sigaret die de drie jonge mensen bij elkaar mogen roken, als ik er over schrijf realiseer ik me weer hoe geweldig emotioneel dit alles is.
Artistiek gezien is de film goed. Het acteerwerk is sober maar indringend. Geen glamouracteurs. Er worden veel grijstonen gebruikt. Als verhaal is de film erg sterk: het gaat over zaken die belangrijk zijn in het leven van mensen. Bovendien is te waarderen dat het geloof nadrukkelijk een rol speelt, al is het niet overheersend. Complimenten dus, en een verdiende Oscar-nominatie.
Eerder verschenen op www.jaapnoordzij.nl
|
|
|
|
(8.8) [11 stemmen]
|
|
|
|
REAGEREN
Reageer op deze recensie of plaats je eigen recensie van deze film!
(alleen voor geregistreerde bezoekers)
Ben je nog niet geregistreerd? Meld je dan hier aan (gratis). Je ontvangt dan gelijk de
e-nieuwsbrief van BlikOpOneindig, zodat je op de hoogte blijft van nieuwe filmrecensies en artikelen op de site. Ben je al wel
geregistreerd bezoeker, maar heb je nog niet ingelogd? Dan kun je dat hier alsnog doen:
|
|
|
|
|
REACTIES
|
|
|
Reactie door F J op 22-05-2010 om 23:11:30
|
wat mij ook opviel was hoe religieus de film is. de nazi wordt neergezet als een atheist die uiteindelijk in de goddelijkheid van de staat geloofd. ("Gott? Da gibt es nicht!") Scholl gelooft uiteindelijk in Jezus. het is bijna een strijd ook tegen afgoden, over zelfopoffering etc. gelukkig weten we hoe het uiteindelijk afloopt.
maar het werpt wel een vraag op: in hoeverre wordt de staat goddelijk als die veel invloed krijgt in het leven van mensen
|
|
|
Reactie door Marco van Vliet op 09-01-2010 om 22:09:21
|
Een rauwe film met veel gevoel. Het als het ware 'wassen van de handen in onschuld' van Mohr, alsof hij Jezus zelf berecht, in ieder geval een schepsel naar zijn beeld gemaakt.
Het mooie en goede aan de film vind ik persoonlijk de verhouding die ontstaat tussen Mohr en Sophie. Het is alsof je zelf mee gaat denken: wat zal ik nu antwoorden op die vraag?
Voor ik het wist en voor de eerste keer op het tijdklokje op de speler keek was er 1:10 verstreken...
|
|
|
Reactie door Bart Cusveller op 31-01-2008 om 07:38:07
|
|
Heel mooi, heel redeeming, heel christelijk. Dat rode vest van Spohie tegen al die grauwe tinten! Zelden zo'n trage film zo boeiend zien blijven. Komt vast door de 'trage vragen'.
|
|
|
