|
|
|
|
(7.6) [9 stemmen] 
|
|
|
|
Adam's Apples
|
Kan het, ultiem goed leven?
|
|
Door Reinier Sonneveld, geplaatst op 30-08-2007
|
|
|
Adam's Apples is een gedachte-experiment: wat gebeurt er als je het ultieme kwaad en het ultieme goed met elkaar confronteert? Feitelijk is dat het gedachte-experiment dat elk drama onderneemt, maar Adam's Apples is een zeer originele, consequente, en soms blasfemische variant.
|
|
Adam is een neo-nazi die door het rijk verplicht wordt gesteld een tijd door te brengen bij een vrome priester, Ivan. Adam is buitengewoon cynisch en adoreert Hitler. Een van de eerste beelden is veelzeggend: hij vervangt een crucifix door een afbeelding van Hitler.
De reactie van Ivan op hem is net zo veelzeggend. Hij negeert gewoon diens cynisme, en als Adam zegt dat hij als doel heeft een appeltaart te bakken, stemt hij daar direct mee in. En in de loop van het verhaal gaat Adam zich er nog mee identificeren ook, en wil hij werkelijk als menselijk gebaar een appeltaart bakken. De kracht van de film ligt hierin, dat je dit werkelijk gelooft: dat een verstokte neo-nazi het tot zijn levensdoel maakt een appeltaart te bakken.
Intussen wordt de confrontatie tussen de twee harder en absurder. Ivan blijkt wel heel veel leed te verstoppen en er zelfs over te liegen: hij ontkent dat zijn zoontje gehandicapt is, dat hij misbruikt is, dat hij een tumor heeft. Intussen ontkent Adam net zozeer de schoonheid en het mysterie wat er gebeurt. Overal zijn de religieuze signalen, zoals bijvoorbeeld het bijbeltje dat steeds openvalt bij het boek Job.
Zo wordt Adam's Apples vooral een film over ontkenning. Het past bij de toon van humor, dat het uiteindelijk de priester is die het hardste ontkent, maar ook het gevecht wint: op absurde wijze geneest hij van de tumor en Adam wordt zijn nieuwe rechterhand.
|
|
|
|
(7.6) [9 stemmen]
|
|
|
|
REAGEREN
Reageer op deze recensie of plaats je eigen recensie van deze film!
(alleen voor geregistreerde bezoekers)
Ben je nog niet geregistreerd? Meld je dan hier aan (gratis). Je ontvangt dan gelijk de
e-nieuwsbrief van BlikOpOneindig, zodat je op de hoogte blijft van nieuwe filmrecensies en artikelen op de site. Ben je al wel
geregistreerd bezoeker, maar heb je nog niet ingelogd? Dan kun je dat hier alsnog doen:
|
|
|
|
|
REACTIES
|
|
|
Reactie door Lammert Kamphuis op 10-10-2007 om 12:59:05
|
Het is een bijzondere en mooie film.
Ik denk dat Reinier op de juiste manier de bedoelingen van de regisseur heeft weergegeven. Ultiem goed dat ultiem kwaad ontmoet.
Volgens mij gaat de film echter over een andere ontmoeting (foei, nu doe ik waar ik ooit zo fel tegenstander van was: de regisseur verbeteren ;-)).
De film weerspiegelt volgens mij de ontmoeting tussen ultieme liefde en ultieme waarheid.
In Ivan vinden we de ultieme liefde. Hij is goed voor iedereen, houdt van iedereen, maar wat we vaak zien bij liefde: het maakt blind. Ivan is zeer liefdevol, maar ook zeer blind. Blind voor de pijn en ellende van de wereld en blind voor het kwaad van zijn. Zo blind dat het gaat irriteren. Zo blind dat het nauwelijks meer goed te noemen is.
In Adam vinden we de ultieme waarheid. Hij windt nergens doekjes om. Tussen zijn denken en doen zit geen enkele discrepantie. Hij vertelt Ivan hoe diens leven in elkaar zit en dat hij de werkelijkheid ontkent. Dit lijkt hard voor Ivan, maar werkt uiteindelijk bevrijdend. Je krijgt zelfs wat sympathie voor die keiharde waarheidspreker.
De film laat zien dat beide manieren van leven niet werken. Enkel liefde, zonder waarheid ontkent de werkelijkheid en kan die ook niet veranderen. Enkel waarheid zonder liefde is totalitair, gevaarlijk en gewelddadig.
Ultieme waarheid en ultieme liefde blijken vaak niet samen te gaan. Of we zijn lief voor mensen en worden daar wat soft van (zullen de harde waarheid wat proberen te ontwijken) of we spreken de waarheid tegen mensen en dat hoeft niet per se op een liefdevolle manier, als de waarheid maar gesproken is.
In onze werkelijkheid lijken ze een recht evenredige verhouding te hebben met elkaar (ultieme liefde en ultieme waarheid), maar in Jezus Christus vinden we ze samen in één persoon. Dat maakt Christus zo fascinerend. Hij kan de keiharde waarheid spreken en toch liefdevol blijven en zijn liefde hindert hem niet om ons toch de harde waarheid te vertellen over de wereld en onszelf.
Ivan en Adam samen in één persoon zouden wellicht een heel eind komen op de weg naar de ultieme goedheid!
|
|
|
