Good Night, and Good Luck
|
| Waardering: | 0.0 (0) |
| Regie | George Clooney |
| Scenario | George Clooney & Grant Heslov |
| Hoofdrollen | Jeff Daniels • David Strathairn • Alex Borstein • Robert Downey Jr. • George Clooney |
| Genre | Thriller • Drama |
Gebruikerswaardering
| Waardering: | 0.0 (0) |
Fraaie weergave van georganiseerde achterdocht
"We will NOT walk in fear ..." zegt Edward R. Murrow wanneer hij het als sterreporter van CBS opneemt tegen Senator McCarthy en zijn jacht op communisten. Een verrassend actuele film van George Clooney. In 1953 waren het de communisten, in 2008 zijn het de moslims. De maatschappij leeft in angst en belangrijke volksvertegenwoordigers maken van die angst gebruik om een populistische en op de persoon gerichte boodschap uit te dragen. Maar het verzet van Edward Murrow is niet zonder gevaar.Begin jaren ‘50 van de vorige eeuw was de angst voor de communisten wijdverbreid. Senator McCarthy uit Wisconsin wakkerde de angst aan en slaagde erin via hoorzittingen in de senaat de volle aandacht te trekken. Daarbij nam hij het niet zo nauw met de burgerrechten. Iedereen die ook maar iets of iemand in zijn verleden had waarmee hij in verband gebracht kon worden met communisten werd ontslagen en gedemoniseerd.
Murrow besluit zich kritisch op te stellen. Hij pakt het slim aan. In eerste instantie richt hij zich op een lagere legerofficier die is ontslagen, terwijl het overduidelijk is dat er geen proces is geweest en dat de man noch zijn advocaat precies weten waarvan hij beschuldigd wordt. Als de aflevering een groot succes blijkt te zijn pakt Murrow McCarthy zelf aan. Hij weet dat hij daarbij een grote kans loopt zelf van communistische sympathieën beschuldigd te worden, en dat gebeurt dan ook. Wanneer CBS aan McCarthy tv-zendtijd beschikbaar stelt om zich publiek te verdedigen maakt deze de fout om niet verder te komen dat een persoonlijk aanval op Murrow. De reactie van Murrow in de volgende uitzending is indrukwekkend. Rustig legt hij uit wat het probleem is en dat de Senator kennelijk geen argumenten tegen de beschuldigingen weet in te brengen. Het is het begin van de "afgang" van McCarthy.
Het is een heerlijke film. Juist omdat hij in zwart-wit is gemaakt waan je je in de jaren ‘50. De originele toespraken van McCarthy dragen daar ook veel toe bij. Maar ook de sfeer in de studio uit de begintijd van de televisie is geweldig fraai om te zien: de sigaretten rokende presentator, de live ingezongen muziek, rennende assistenten met filmspoelen en het bord naast de camera waarop met grote letters de teksten zijn geschreven.
Nog fraaier zijn de dialogen. De ijzersterke argumentatie van het kleine groepje reporters dat tegen de gevestigde mening in gaat is prachtig weergegeven. Maar ook de stevige spanning die ontstaat tussen CBS directeur Bill Paley en Edward Murrow is fraai weergegeven: Paley ziet zijn inkomsten teruglopen doordat reclame wordt ingetrokken en ziet zijn tv-machtigingen in gevaar komen doordat machtige politiek vijanden zich roeren. Paley probeert alles te doen wat in zijn vermogen ligt om de schade te beperken maar hij grijpt toch niet rechtstreeks in bij de redactie van de show. Het blijft allemaal net op het randje van ongeoorloofde druk.
Kern van het verhaal is natuurlijk de invloed van de media op de publieke opinie. George Clooney heeft de film in 2006 gemaakt duidelijk met het oog op de huidige situatie in de VS en de rest van de wereld. Hij laat prachtig zien hoe een integer, maar niet volmaakt, persoon als Edward R. Murrow in staat is het op te nemen tegen machtige partijpolitiek, enorme commerciële belangen en een gevestigde politiek opinie, en wat daarbij de kracht van eenvoudige maar rake argumenten vermag.
[met toestemming overgenomen van www.jaapnoordzij.nl]
"We will NOT walk in fear ..." zegt Edward R. Murrow wanneer hij het als sterreporter van CBS opneemt tegen Senator McCarthy en zijn jacht op communisten. Een verrassend actuele film van George Clooney. In 1953 waren het de communisten, in 2008 zijn het de moslims. De maatschappij leeft in angst en belangrijke volksvertegenwoordigers maken van die angst gebruik om een populistische en op de persoon gerichte boodschap uit te dragen. Maar het verzet van Edward Murrow is niet zonder gevaar.Begin jaren ‘50 van de vorige eeuw was de angst voor de communisten wijdverbreid. Senator McCarthy uit Wisconsin wakkerde de angst aan en slaagde erin via hoorzittingen in de senaat de volle aandacht te trekken. Daarbij nam hij het niet zo nauw met de burgerrechten. Iedereen die ook maar iets of iemand in zijn verleden had waarmee hij in verband gebracht kon worden met communisten werd ontslagen en gedemoniseerd.
Murrow besluit zich kritisch op te stellen. Hij pakt het slim aan. In eerste instantie richt hij zich op een lagere legerofficier die is ontslagen, terwijl het overduidelijk is dat er geen proces is geweest en dat de man noch zijn advocaat precies weten waarvan hij beschuldigd wordt. Als de aflevering een groot succes blijkt te zijn pakt Murrow McCarthy zelf aan. Hij weet dat hij daarbij een grote kans loopt zelf van communistische sympathieën beschuldigd te worden, en dat gebeurt dan ook. Wanneer CBS aan McCarthy tv-zendtijd beschikbaar stelt om zich publiek te verdedigen maakt deze de fout om niet verder te komen dat een persoonlijk aanval op Murrow. De reactie van Murrow in de volgende uitzending is indrukwekkend. Rustig legt hij uit wat het probleem is en dat de Senator kennelijk geen argumenten tegen de beschuldigingen weet in te brengen. Het is het begin van de "afgang" van McCarthy.
Het is een heerlijke film. Juist omdat hij in zwart-wit is gemaakt waan je je in de jaren ‘50. De originele toespraken van McCarthy dragen daar ook veel toe bij. Maar ook de sfeer in de studio uit de begintijd van de televisie is geweldig fraai om te zien: de sigaretten rokende presentator, de live ingezongen muziek, rennende assistenten met filmspoelen en het bord naast de camera waarop met grote letters de teksten zijn geschreven.
Nog fraaier zijn de dialogen. De ijzersterke argumentatie van het kleine groepje reporters dat tegen de gevestigde mening in gaat is prachtig weergegeven. Maar ook de stevige spanning die ontstaat tussen CBS directeur Bill Paley en Edward Murrow is fraai weergegeven: Paley ziet zijn inkomsten teruglopen doordat reclame wordt ingetrokken en ziet zijn tv-machtigingen in gevaar komen doordat machtige politiek vijanden zich roeren. Paley probeert alles te doen wat in zijn vermogen ligt om de schade te beperken maar hij grijpt toch niet rechtstreeks in bij de redactie van de show. Het blijft allemaal net op het randje van ongeoorloofde druk.
Kern van het verhaal is natuurlijk de invloed van de media op de publieke opinie. George Clooney heeft de film in 2006 gemaakt duidelijk met het oog op de huidige situatie in de VS en de rest van de wereld. Hij laat prachtig zien hoe een integer, maar niet volmaakt, persoon als Edward R. Murrow in staat is het op te nemen tegen machtige partijpolitiek, enorme commerciële belangen en een gevestigde politiek opinie, en wat daarbij de kracht van eenvoudige maar rake argumenten vermag.
[met toestemming overgenomen van www.jaapnoordzij.nl]
laatste reacties
- De zoon van Salomon wordt meegenomen door rebellen van de RUF en niet door het l...
door Lynn - Voor iedereen die deze film niet in de bioscoop gezien heeft of de uitzending op...
door Paultje - 1 fout in de recensie qua mening: dit is nog steeds de beste rol ooit van Penn e...
door ivar rovers - Een hele mooie film over een verschrikkelijk verhaal. De film laat goed zien ho...
door Gerard B. - Mooie recensie en de reacties zijn steeds geweldig en de film draait al 9 weken ...
door jacco groen



Plaats reactie