The Company Men 0

Waardering:

3.0   (1)

 
“Je leeft niet om te werken, maar je werkt om te leven”, zeggen we dapper. Maar als het werken goed gaat en je succes hebt, dan is het maar al te makkelijk om dat te vergeten. Dan werk je tot je er bij neer valt, tot je huwelijk er onder lijdt, tot je niet beter meer weet. In The Company Men komen enkele werknemers van een groot bedrijf er hardhandig achter dat ze helemaal afhankelijk waren geworden van hun baan – en dat er meer is.
Een aardig rijtje acteurs doen mee aan The Company Men. Voor een Amerikaanse film ligt de nadruk sterk op hun acteerprestaties. Het is de kern van dit indringende psychologische drama, waarin het om de ontwikkeling van relaties en personages draait onder druk van herkenbare problematiek: ontslag.
Ben Affleck is (natuurlijk) de mooie jongen die het voor elkaar heeft. Goed betaalde baan, leuk gezinnetje, huisje, autootje, beestje. Chris Cooper is zijn oudere collega, type ervaren rot, ook hoog in de organisatie, en zijn vrouw leeft van de status die dat geeft. Tommy Lee Jones is mede-eigenaar van het grote concern. Wat hij ooit als een scheepsbouwbedrijf begon is nu verworden tot een holding van het soort “Mag ik van jou de divisie huishoudelijke apparatuur, dan krijg jij van mij de buitenlandse baggersector”.
Dan slaat de kredietcrisis toe. Hele segmenten moeten uit het concern worden gekapt. Ook enkele jongens bovenin de holding moeten er uit. Bobby Walker (Affleck) en Phil Woodward (Cooper) krijgen de grootste teleurstelling van hun leven te verwerken. McClary (Jones) is de boodschapper en zelf ook teleurgesteld.
Als je niet beter zou weten dan zou je denken dat The Company Men Ben Afflecks derde Boston-film is. Dat blijkt niet het geval. Hij speelt wel in Boston, maar in de regisseursstoel zit John Wells, die ervaring opdeed met afleveringen in de televisieseries E.R. en The West Wing. Toch heeft de film dezelfde sfeer als de twee films die Affleck regisseerde, Gone Baby Gone en The Town: een film die acteurs de tijd biedt om weer te geven hoe een ingrijpende gebeurtenis als een ontslag het leven van mensen ontwricht. En die de cameraman de tijd geeft om de omgeving fraai in beeld te brengen.
Werk en waardigheid zijn nauw verbonden. Walker durft haast niet aan zijn familie toe te geven dat hij werkloos is en op een of ander duf outplacementbureau zit. Hij was altijd succesvoller dan zijn oudere broer, die met zijn klusbedrijf moet sappelen om het hoofd boven water te houden. Maar nu moet hij toch met de billen bloot en nota bene zijn broer vragen om hem aan het werk te helpen.
Goed is de rol van Rosemarie DeWitt als de echtgenote van Bobby die laat merken dat waardigheid niet afhankelijk is van je werk. Hoe anders reageert de echtgenote van Woodward; zij stuurt Phil elke dag op de gebruikelijke tijd het huis uit om de schijn op te houden dat hij nog steeds werk heeft. Status en waardigheid zijn niet echter niet hetzelfde, en voor Phil is het een ondraaglijke spagaat. Dit alles maakt dat McClary beseft losgelaten te hebben wat het werk vroeger de moeite waard maakte. Hij zint op een ommekeer.
Het is misschien allemaal niet vernieuwend, maar John Wells heeft een portret van de lichte en donkere kanten van carrièremakers geschreven en gefilmd dat je nog even laat herkauwen op relevante problemen en zinvolle vragen van hardwerkende mensen zoals wij.